‘Goesting’, veel goesting was wat ik voelde toen we in september de start namen.
Afgetrapt en begonnen, die avond in september. Veel bekenden en
ook weer heel wat nieuwe krachten. Goesting om te bewegen, te dromen en te ondernemen.
Zolang we plannen hebben, bestaan we …
“Wie met zijn hoofd in de wolken loopt en met zijn voeten op de grond is een waarlijk groot mens.”
Niet zelf bedacht, het is een fijn Indiaans spreekwoord dat net nu bij me opkomt.
Zij die weten hoe het voelt, weten wat het is, die waren op het appel. Een afspraak die niemand missen wil.
Dat vreemde Vredeseilandenweekendgevoel, halve bekenden trekken aan hetzelfde zeil
en kijk, alles wat je zag was mooi, alles wat ik zag was groots.
De eeuwige rust van Katrien die alles stuurde (iemand die tien jaar meedraait en toch nieuw is, bestaat daar een woord voor?),
de eerste fonkelende campagne van Sylvie, Siebe en de teller-draait-rondjes van een trits getrouwen.
Elke keer een jaartje ouder, verder, en toch eeuwig jong.
Dit was Campagne 2007.
Eentje van cijfers, geschreven In XXL, maar vooral eentje van
gezichten en fonkelende ogen, van doeners & dromers, een weekend lang
in de wolken lopen en op straat lopen. Er bestaat een Indiaans spreekwoord en het
zegt alles wat een ik bedoel.
Gegroet, dank en dank en dank en dankuwel
Het gaat nooit over cijfers, maar enkel en alleen over mensen die dromen, over gezichten met fonkelende ogen.
(Peter Deschamps)
